Binnenland van Versilia

Een paar kilometer achter de stranden, aan de voet van de heuvels, liggen de oudere stadjes. Pietrasanta en Camaiore werden allebei in de 13e eeuw door Lucca aangelegd, toen de stad haar weg naar de haven van Motrone veiligstelde; Massarosa, op de heuvels boven het meer van Massaciuccoli, scheidde zich in 1869 af van Viareggio.

Pietrasanta werd in 1255 gesticht en leeft sindsdien van marmer: Michelangelo kwam hier ernaar zoeken, en het bepaalt de belangrijkste gebouwen van de stad, vooral de Dom van San Martino. Na de Tweede Wereldoorlog vestigden zich beeldhouwers die in marmer en brons werken, met kopieerateliers en gieterijen om hen heen; Henry Moore, Joan Miró, Fernando Botero en Igor Mitoraj hebben hier gewoond en gewerkt. Botero's bronzen Krijger staat op de Piazza Matteotti, en het Museo dei Bozzetti in de kloostergang van Sant'Agostino bewaart gipsen ontwerpen van beeldhouwers.

Camaiore groeide langs de Via Francigena: aartsbisschop Sigeric van Canterbury noteerde het als etappe van zijn reis, en de abdij San Pietro wordt al in 761 vermeld. Met Sacramentsdag loopt de processie over tapijten van gekleurd zaagsel van meer dan 40 m lang, die 's nachts worden gelegd.

Tot Massarosa hoort het grootste deel van het meer van Massaciuccoli, 6,9 km² open water in het natuurpark Migliarino, San Rossore, Massaciuccoli. Bij Massaciuccoli beheert vogelbond LIPU het reservaat Chiarone, waar door het jaar heen meer dan 200 vogelsoorten te zien zijn; in de heuvels liggen de resten van Romeinse thermen.